Organizator
Fundacja Nowoczesna Polska
Avatar

(Holenderscy) użytkownicy chcą płacić twórcom

22 lipca 2015 11:20
Krzysztof Siewicz

Kilka-kilkanaście euro więcej za połączenie internetowe z prawem do swobodnej (niekomercyjnej) wymiany plików z muzyką, a być może także z filmami i książkami. Użytkownicy są chętni przystać na takie rozwiązanie. Tak w uproszczeniu można streścić wyniki badań międzynarodowej i interdyscyplinarnej grupy badaczy z amsterdamskiego IViR. Bardziej szczegółowe wyniki i dyskusja wokół nich odbyła się w sobotę, 11 lipca 2015 r. w trakcie sympozjum podsumowującego projekt Copyright in an Age of Access: Alternatives to Copyright Enforcement.

Na podlinkowanej wyżej stronie sympozjum można znaleźć odnośniki do nagrań wszystkich wystąpień w trakcie dyskusji panelowych, które dotyczyły ekonomicznych, społecznych i prawnych aspektów alternatywnych modeli wynagradzania twórców. Badacze umieścili też w otwartym dostępie publikacje przygotowane w trakcie projektu.

W trakcie sympozjum dyskutowano oczywiście na temat szczegółów metodologii i znaczenia poszczególnych wyników, ale nie kwestionowano ogólnej konkluzji: użytkownicy cenią sobie swobodę uczestniczenia w dystrybucji kultury. Jak rozumiem – bez przywiązania do konkretnego dostawcy, bez ograniczeń technicznych.

Co więcej, proponowany przez IViR model wynagradzania ma potencjał zaspokojenia nie tylko popytu użytkowników, ale też zapewnienia wynagrodzenia twórców. Wszytko to przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka przekazania kontroli nad całym systemem oligopolowi pośredników świadczących usługi internetowe, choć oczywiście zakłada on istnienie pośrednictwa w postaci organizacji zbiorowego zarządzania. Sprawność i przejrzystość ozz jest tu niewątpliwie kluczowym warunkiem powodzenia projektu. Otwarte pozostaje pytanie, jaki dokładnie wpływ będzie miał proponowany system na różnego rodzaju usługi (np. „streamingowe”) i czy rynek tych usług jest w stanie samodzielnie rozwiązać wszystkie obecne problemy z prawami autorskimi.

W propozycji IViR osobiście najbardziej podoba mi się zabezpieczenie swobód użytkowników poprzez powiązanie wzmiankowanej opłaty internetowej z uprawnieniem do niekomercyjnego rozpowszechniania utworów. Ale w trakcie sympozjum pojawiały się też pomysły wprowadzenia rozwiązań pomijających ten kluczowy element. Nie od dziś zresztą wiadomo, że występuje silne dążenie do ograniczenia „bezpiecznej przystani”, na którą powołują się różne „serwisy społecznościowe”, w wyniku czego mógłby pojawić się po stronie tych serwisów m.in. obowiązek płacenia twórcom wynagrodzenia. W takiej sytuacji twórcy (a ściślej, organizacje zbiorowego zarządzania) mogliby rozszerzyć akcję podpisywania umów licencyjnych z serwisami, ale użytkownicy postawieni zostaliby przed wysokim ryzykiem oligopolu narzędzi i usług służących do dystrybucji dóbr kultury, bez prawa do uczestniczenia w tej dystrybucji samodzielnie i indywidualnie. Mam nadzieję, że w dalszych dyskusjach nad kształtem propozycji ten aspekt nie będzie pomijany.

Będziemy wobec tego pilnie śledzili postępy projektu ACS IViR i gorąco zachęcamy do tego naszych czytelników.

Komentarze

Avatar
internauta
24 lipca 2015 13:17

To wydaje się być słuszne rozwiązanie ale jeśli chodzi o badania nie jest to kwestia odkrywcza i nie tylko holenderscy użytkownicy mile widzieli by takie rozwiązanie o ile dobrze pamiętam ta kwestia była już podnoszona w konsultacjach prowadzonych przez KE :) O ile dobrze pamiętam kwota finansowania takiego rozwiązania też zostało już podnoszona w konsultacjach KE. W każdym razie jestem przekonany ,że Polska powinna poprzeć to rozwązanie i przeprowadzić konsultacje, ankiety , badania nad możliwością finansowania tego rozwiązania. Jednym ze sposobów finansowana proponowanego rozwiązania przez IVIR była by opłata reprograficzna ze współ istniejącym proponowanym przez IViR „abonamenten„to by był opłaty obowiązkowe + dobrowolne nie obowiązkowe na rzecz rozwoju wolnej kultury , które ludzie by wpłacali z przyjemnością

Dodaj komentarz